Podnoszenie ciężarów na Igrzyskach Olimpijskich w Sydney 2000

Wśród sportów siłowych, które prezentujemy na naszej stronie tylko podnoszenie ciężarów jest dyscypliną olimpijską i to od samego początku. Od olimpiady w Melbourne w 1956 r. Polacy zawsze wracali z medalami. Nie licząc oczywiście olimpiady w 1984 r. w Los Angeles, na której Polska w ogóle nie wystąpiła ze względów politycznych. Polscy sztangiści wywalczyli 28 medali olimpijskich, w tym 4 złote, 5 srebrnych i 19 brązowych. W klasyfikacji ogólnej plasowani są tuż za największymi potęgami światowej sztangi.

W czasie ceremonii otwarcia XXVII Olimpiady słyszeliśmy piękne ślubowanie, że będą to igrzyska bez dopingu przy zachowaniu zasad fair play. Nie wszyscy jednak ślubowali to z ręką na sercu. Przekonaliśmy się o tym już kilkakrotnie. Niestety wśród przyłapanych byli ciężarowcy. Najpierw afera dopingowa w reprezentacji Rumunii, którzy wykupili się i reszta reprezentacji mogła startować. Potem trójka zdyskwalifikowanych Bułgarów, którym odebrano medale, ale i ta ekipa wpłaciła odpowiednią kwotę pieniędzy na walkę z dopingiem i Alan Cagajew w kategorii 105 kg mógł zdobyć srebro. moim zdaniem to postępowanie jest co najmniej śmieszne i na zawodach takiej rangi nie powinno być tolerowane... Przez te wpadki dopingowe zaczyna być głośno o wykluczeniu ciężarów z olimpijskiej rodziny, mam jednak, że do tego nie dojdzie i w XXI wieku też będziemy mogli oglądać ciężary na Igrzyskach Olimpijskich. W Sydney po raz pierwszy ciężary będą rozgrywane w nowych kategoriach wagowych (mężczyźni: 56 kg, 62 kg, 69 kg, 77 kg, 85 kg, 94 kg, 105 kg i +105 kg; kobiety: 48 kg, 53 kg, 58 kg, 63 kg, 69 kg, 75 kg i +75 kg). Po raz pierwszy również o medale olimpijskie w tej dyscyplinie walczyć będą kobiety. Olimpijskie dźwiganie trwało dziesięć dni, od 16 do 26 września 2000 r.

Agata Wróbel po drugim podejściu (132,5 kg)

Choć do Sydney męska ekipa miała prawo wystawić komplet zawodników, czyli 8, to pojechało ich 6, panie zaś 3. Wśród nich Agata Wróbel, która 22 września w kat  + 75 kg wynikiem 290 kg w dwuboju zdobyła srebro. Choć ustanowiła trzy rekordy świata, nie została mistrzynią olimpijską. Chinka Ding Meiyuan podnosiła jeszcze więcej od Polki, wymazywała z tabel jej rekordy i, po niesamowitej walce, to ona zdobyła złoty medal w dwuboju. Mimo wszystko srebro Agaty jest dla niej wielkim sukcesem i na pewno w przyszłości to ona stać będzie na najwyższym podium. 

Szymon Kołecki podczas rwania (182,5 kg)

Naszej sztangistce z Żywca nie udało się wywalczyć olimpijskiego złota, ale była jeszcze nadzieja, że usłyszymy Mazurek Dąbrowskiego dzięki jednemu z faworytów do złota w kat. 94 kg, zawodnikowi Budowlanych Opole, 19-letniemu Szymonowi Kołeckiemu. Niestety Szymon 24 września wywalczył tylko srebro. O ile w przypadku Agaty pisałem, że srebrny medal to jej sukces, nie mogę tego powiedzieć o Szymonie. Moim zdaniem nie zasłużył na ten medal - on powinien być pierwszy, zdobyć ten najcenniejszy medal w życiu każdego sportowca. Niestety pech chciał, że Polak w podrzucie doznał kontuzji i wygrał Grek Akakios Kakiasvilis, który pokonał go tylko wagą ciała, gdyż obydwaj zdobyli w dwuboju 405 kg. W rwaniu Kakiasvilis wyprzedził Szymona o 2,5 kg, uzyskując 185 kg. Tak więc aby wygrać Kołecki musiał podrzucić o 5 kg więcej, gdyż był cięższy od swojego przeciwnika. Po tym jak Grek z trudem podrzucił 220 kg byłem już prawie pewien, że mamy złoty medal, przecież na własne oczy widziałem, jak na Mistrzostwach Polski w Ciechanowie Szymon Kołecki podrzucał 235 kg! (o 2,5 kg więcej od rekordu świata). Trener Ryszard Szewczyk zadysponował 222,5 kg w pierwszej próbie. Ciężar ten został zaliczony, no i przyszedł czas na pechowe 227,5 kg, przy którym Szymon doznał kontuzji i nie mógł już walczyć z Grekiem. Wtedy wszystko było jasne, Akakios Kakiasvilis po raz trzeci zdobywa olimpijskie złoto. Jednak nie zdobył go po ciężkiej walce, jakiej się spodziewaliśmy, zaliczył tylko jedno podejście i to wcale nie w wielkim stylu. Kto wie, może gdyby Polak zaczął od 225 kg Grek nie byłby w stanie go już wyprzedzić... Ale nie czas teraz na rozważania, faktem jest, że Szymon Kołecki choć zdobył olimpijskie srebro czuł się wielkim przegranym, bo niewątpliwie to jemu należał się tytuł mistrza. Był lepszy, ale widocznie nie zawsze lepszym sprzyja szczęście. Myślę, że Grek też to wie, jest świadom, że nie do końca wygrał, choć usłyszał swój hymn i zakończy karierę. A nawet jeżeli tego nie zrobi to i tak raczej nie spotka się już z Kołeckim na pomoście, gdyż ten oświadczył, że był to jego ostatni start w kategorii do 94 kg, teraz będzie dźwigał w wyższej, do 105 kg. Nie życzę Szymonowi takich startów, jaki miał w Sydney i mam nadzieję, że już od najbliższych mistrzostw rangi międzynarodowej przez kilka lat nie zejdzie z najwyższego miejsca na podium.

Rezultaty naszych pozostałych olimpijczyków w podnoszeniu ciężarów możecie zobaczyć niżej. Przedstawiam tam klasyfikację we wszystkich kategoriach, uwzględniając wyniki medalistów i Polaków. Jeszcze niżej krótką prezentację polskiej reprezentacji, zaś na samym końcu wszystkie olimpiady od 1956 do 2000 r. i medale zdobyte na nich przez polskich ciężarowców.

Medaliści wszystkich kategorii + Polacy:

Mężczyźni:

Kat. 56 (16 IX)

1. Halil Mutlu (Turcja) rwanie 137.5, podrzut 167.5, dwubój 305.0 kg (trzy rekordy świata)
2. Wu Wenxiong (Chiny) 125.0, 162.5; 287.5
3. Zhang Xiangxiang (Chiny) 125.0, 162.5; 287.5
Iwan Iwanow (Bułgaria), któremu początkowo przyznano srebro (130.0, 162.5; 292.5) został zdyskwalifikowany za doping.

Kat. 62 (17 IX)

1. Nikolay Pechalov (Chorwacja) rwanie 150.0, podrzut 175.0; dwubój 325.0 kg
2. Leonidas Sabanis (Grecja) 147.5, 170.0; 317.5
3. Gienadij Oleszczuk (Białoruś) 142.5, 175.0; 317.5

Sewdalin Minczew Angełow (Bułgaria), któremu początkowo przyznano brąz (140.0, 177.5; 317.5) został zdyskwalifikowany za doping. Naim Suleymanoglu (Turcja), 3-krotny złoty medalista olimpijski nie ukończył konkurencji.

Kat. 69 (20 IX)

1. Turan Mirzajew (Azerbejdżan) rwanie 147.5, podrzut 180.0; dwubój 327.5
2. Youssef Sbai (Tunezja) 142.5, 177.5; 320.0
3. Yoshihisa Miyaji (Japonia) 150.0, 170.0; 320.0

Początkowo pierwsza trójka przedstawiała się następująco: 1. Gałabin Bojewski (Bułgaria) rwanie 162.5, podrzut 195.0; dwubój 357.5 kg, 2. Georgi Markow (Bułgaria) 165.0, 187.5; 352.5, 3. Siergiej Ławrenow (Białoruś) 157.5, 182.5; 340.0; jednak cała grupa A została zdyskwalifikowana.

Kat. 77 (22 IX)

1. Zhan Xugang (Chiny) rwanie 160.0, podrzut 207.5; dwubój 367.5 kg
2. Viktor Mitrou (Grecja) 165.0, 202.5; 367.5
3. Arsen Melikjan (Armenia) 167.5, 197.5; 365.0

Kat. 85 (23 IX)

1. Pyrros Dimas (Grecja) rwanie 175.0, podrzut 215.0; dwubój 390.0 kg
2. Marc Huster (Niemcy) 177.5, 212.5; 390.0
3. George Asanidze (Gruzja) 180.0, 210.0; 390.0
4. Krzysztof Siemion (Polska) 167.5, 212.5 (rekord Polski); 380.0
9. Mariusz Rytkowski (Polska) 170.0, 200.0; 370.0

Kat. 94 (24 IX)

1. Akakios Kakiasvilis (Grecja) rwanie 185.0, podrzut 220.0; dwubój 405.0 kg
2. Szymon Kołecki (Polska) 182.5, 222.5; 405.0
3. Aleksiej Petrow (Rosja) 180.0, 222.5; 402.5

Kat. 105 (25 IX)

1. Hossein Tavakoli (Iran) rwanie 190.0, podrzut 235.0; dwubój 425.0 kg
2. Alan Cagajew (Bułgaria) 187.5, 235.0; 422.5
3. Said S Asaad (Katar) 190.0, 230.0; 420.0
8. Grzegorz Kleszcz (Polska) 185.0, 220.0; 405.0
9. Mariusz Jędra (Polska) 175.0, 215.0; 390.0

Kat. +105 (26 IX)

1. Hossein Rezazadeh (Iran) rwanie 212.5 (rekord świata), podrzut 260.0; dwubój 472.5 kg (rekord świata)
2. Ronny Weller (Niemcy) 210.0, 257.5; 467.5
3. Andriej Czemierkin (Rosja) 202.5, 260.0; 462.5
7. Paweł Najdek (Polska) 185.0, 240.0; 425.0

Aszot Danieljan (Armenia), któremu początkowo przyznano brąz (207.5, 257.5; 465.0) został zdyskwalifikowany za doping.

Kobiety:

Kat. 48 (17 IX)

1. Tara Nott (USA) rwanie 82.5, podrzut 102.5; dwubój 185.0 kg
2. Raema Lisa Rumbewas (Indonezja) 80.0, 105.0; 185.0
3. Sri Indriyani (Indonezja) 82.5, 100.0; 182.5

Izabela Dragniewa (Bułgaria), której początkowo przyznano złoto (85.0, 105.0; 190.0) zdyskwalifikowana za doping.

Kat. 53 (18 IX)

1. Yang Xia (Chiny) rwanie 100.0, podrzut 125.0; dwubój 225.0 kg (trzy rekordy świata)
2. Feng-Ying Li (Tajwan) 97.5 115.0; 212.5
3. Winarni Binti Slamet (Indonezja) 90.0, 112.5; 202.5

Kat. 58 (18 IX)

1. Soraya Jimenez Mendivil (Meksyk) rwanie 95.0, podrzut 127.5; dwubój 222.5 kg
2. Ri Song Hui (Korea Płn.) 97.5, 122.5; 220.0
3. Khassaraporn Suta (Tajlandia) 92.5, 117.5; 210.
5. Aleksandra Klejnowska (Polska) 90.0 (rekord życiowy), 112.5; 202.5 (dwa rekordy Polski).

Kat. 63 (19 IX)

1. Chen Xiaomin (Chiny) rwanie 112.5 (rekord świata), podrzut 130.0; dwubój 242.5 kg (rekord świata)
2. Walentyna Popowa (Rosja) 107.5, 127.5; 235.0
3. Ioanna Chatziioannou (Grecja) 97.5, 125.0; 222.5

Kat. 69 (19 IX)

1. Lin Weining (Chiny) rwanie 110.0, podrzut 132.5; dwubój 242.5 kg
2. Erzsebet Markus (Węgry) 112.5 (rekord świata), 130.0; 242.5
3. Karnam Malleswari (Indie) 110.0, 130.0; 240.0
8. Beata Prei (Polska) 100.0, 125.0; 225.0

Kat. 75 (20 IX)

1. Maria Isabel Urrutia (Kolumbia) rwanie 110.0, podrzut 135.0; dwubój 245.0 kg
2. Ruth Ogbeifo (Nigeria) 105.0, 140.0; 245.0
3. Yi-Hang Kuo (Tajwan) 107.5, 137.5; 245.0

Kat. +75 (22 IX)

1. Ding Meiyuan (Chiny) rwanie 135.0, podrzut 165.0; dwubój 300.0 kg (trzy rekordy świata)
2. Agata Wróbel (Polska) 132.5, 162.5; 295.0
3. Cheryl Haworth (USA) 125.0, 145.0; 270.0

Polska Kadra Narodowa w Podnoszeniu Ciężarów na IO w Sydney:

Mężczyźni:

kat. 85 kg - Mariusz Rytkowski  (Mazovia Ciechanów); 1976 r. - zajął 8 miejsce.

kat. 85 kg - Krzysztof Siemion (Budowlani Opole); 1966 r. - zajął 4 miejsce.

kat. 94 kg - Szymon Kołecki (Budowlani Opole); 1981 r. - zajął 2 miejsce.

kat. 105 kg - Grzegorz Kleszcz (Budowlani Opole); 1977 r. - zajął 8 miejsce.

kat. 105 kg - Mariusz Jędra (Śląsk Wrocław); 1973 r. - zajął 9 miejsce.

kat. +105 kg - Paweł Najdek (Legia Warszawa); 1973 r. - zajął 8 miejsce.

Kobiety:

kat. 58 kg - Aleksandra Klejnowska (WLKS Siedlce); 1982 r. - zajęła 5 miejsce.

kat. 75 kg - Beata Prei (Grom Więcbork); 1977 r. - zajęła 8 miejsce.

kat +75 kg - Agata Wróbel (Góral Żywiec); 1981 r. - zajęła 2 miejsce.

Polskie medale na Igrzyskach Olimpijskich (1956 - 2000):

Melbourne 1956

brązowy - Marian Zieliński kat. 60 kg

Rzym 1960

złoty - Ireneusz Paliński kat.82,5 kg

brązowe - Mieczysław Nowak kat. 60 kg i Jan Bochenek kat. 82,5 kg

Tokio 1964 

złoty - Waldemar Baszanowski kat. 67,5 kg

brązowe - Marian Zieliński kat. 67,5 kg i Ireneusz Paliński kat. 90 kg

Meksyk 1968

złoty - Waldemar Baszanowski kat. 67,5 kg

brązowe - Henryk Trębicki kat. 56 kg, Marian Zieliński kat. 67,5 kg, Norbert Ozimek kat. 82,5 kg i Marek Gołąb kat. 90 kg

Monachium 1972

złoty - Zygmunt Smalcerz kat. 52 kg

srebrny - Norbert Ozimek kat. 82,5 kg

brązowy - Zbigniew Kaczmarek kat. 67,5 kg

Montreal 1976 

srebrny - Grzegorz Ciura kat. 56 kg

brązowe - Kazimierz Czarnecki kat. 67,5 kg i Tadeusz Rutkowski kat. 110 kg

Moskwa 1980 

brązowe - Tadeusz Dembończyk kat. 56 kg, Marek Seweryn kat. 60 kg i Tadeusz Rutkowski kat.+110 kg

Los Angeles 1984 

Polska nie startowała z powodów politycznych

Seul 1988

brązowy - Sławomir Zawada kat. 90 kg

Barcelona 1992

srebrny - Krzysztof Siemion kat. 82,5 kg

brązowe - Sergiusz Wołczaniecki kat. 90 kg i Waldemar Malak kat. 100 kg

Atlanta 1996 

brązowy - Andrzej Cofalik kat. 83 kg

Sydney 2000

srebrny - Agata Wróbel kat. +75 kg i Szymon Kołecki kat. 94 kg

(c) Copyright by "DSO". Ciechanów 2000. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Przygotował:

Radosław Saganek

dso@poczta.onet.pl